Polski plakat po 1989 roku
Wybory w 1989 roku, oraz napięcie społeczne towarzyszące temu wydarzeniu, doprowadziły do powstania ważnych plakatów-symboli. Plakat Tomasza Sarneckiego W samo południe nie tylko wykorzystuje emanujący napięciem motyw czasu, niepowtarzalnej dla narodu chwili, ale również eksploatuje szereg skojarzeń i nadziei, jakie w polskiej świadomości wywoływał obraz szeryfa - idealistycznego stróża sprawiedliwości, wolności, demokracji; wszystkiego, co wówczas kojarzyło się z wyśnioną, wolną Ameryką. Do potocznego języka Polaków weszło hasło z innego plakatu, również bazującego na motywie czasu, Nie śpij, bo cię przegłosują. Jak widać, spontaniczna, rola plakatu realizowała się nie tylko w sferze wizualnej, ale i werbalnej. Bywało że plakat nabierał rangi symbolu w sposób właściwie przypadkowy. Tak było z operetkowym plakatem Lenicy Wozzeck z 1964 roku, który pojawił się na ulicach na początku stanu wojennego. Krzyczące usta nabrały nowego, politycznego sensu. Właściwością tego wyjątkowego medium był nieustanny dialog twórców, zapożyczanie motywów i symboli obrazujących pojęcia oraz wartości abstrakcyjne, kontynuowanie wątków poruszonych przez innych, dialog autorów ze społeczeństwem, które chętnie przyswajało proponowane hasła i wyobrażenia, w krótkim czasie akceptując je jako swoje własne. Dziś mamy do czynienia z podobnym zjawiskiem w sferze reklamy.
Zobacz również:
Pierwsze pokazy plakatów w Polsce
Od pierwszego pokazu zorganizowanego przez Wdowiszewskiego minęło zaledwie sześć lat. W tym okresie produkcja plakatowa znacznie wzrosła do stanu pokaźnych rozmiarów. Rzut oka na sytuację społeczno-ekonomiczną wyjaśnia tło tej zmiany. Pod względem cywilizacyjnym Galicja - w stosunku do Królestwa i Śląska - była znacznie opóźniona. Widoczne tu cechy, to słabo rozwinięty prze...
Polskie zaplecze poligraficzne w czasie wojny
W czasie wojny zostało zniszczone niemal całe, tak niegdyś rozwinięte, polskie zaplecze poligraficzne. W Lublinie istniała słabo uposażona Pracownia Plakatu Propagandowego przy Głównym Zarządzie Polityczno-Wychowawczym Wojska Polskiego. Plakaty, wobec braku innych możliwości, powielano ręcznie. Projektowali je malarze w mundurach m.in. Włodzimierz Zakrzewski . W 1945 roku pracownię przeniesiono do...
Uwolnienie plakatu od socrealizmu
Druga połowa lat pięćdziesiątych to okres w, którym plakaciści uwolnili się również od socrealizmu, czy - szerzej mówiąc - od kontroli władz. Cenzura istniała, ale nie dotyczyła formy. Dodatkowo, twórcy zyskali oparcie w patronatach licznych instytucji. Wyzwolenie się od zasad reklamy oraz sztywnych wymogów formalnych przyczyniło się do niespotykanego w plakacie międzywojennym ujawnieniu osobowośc...