Biennale w czasach PRL\u
W czasach PRL-u Biennale sprawiało, że co dwa lata żelazna kurtyna na moment podnosiła się. Dziś nadal jest to ważne wydarzenie - stanowi okazję do cyklicznego wznawiania dyskusji na temat stanu plakatu polskiego, światowego, ich kondycji i perspektyw. Jan Lenica, jeden z głównych grafików kojarzonych ze zjawiskiem Polskiej Szkoły Plakatu, stwierdził że plakat jest „dzieckiem kapitalizmu”. Rzeczywiście, plakat polski wyzwolił się od surowych praw reklamy i konkurencji, graficy nie byli już tylko rzemieślnikami na usługach firm. Sprawiło to, że kontrowersyjna pozycja plakatu zawieszonego pomiędzy sztuką a użytkowością, przesunęła się zdecydowanie w stronę sztuki, a twórcy mogli skupić się wyłącznie na formie i to w dodatku takiej, jaką dyktował im własny gust i dojrzałość plastyczna. Poziom skuteczności plakatu nie wpływał na treść i wielkość produkcji. Plakat handlowy właściwie zniknął z polskich ulic. Wyjątkiem były druki dla Polskich Linii Lotniczych autorstwa m. in. Tadeusza Trepkowskiego, Romana Cieślewicza, Wiktora Górki, Orbisu autorstwa takich twórców jak Witold Janowski czy Maciej Urbaniec, Mody Polskiej - Roman Cieślewicz, lub Polskiego Lnu - Włodzimierz Terechowicz. Choć celem nie miał być wzrost obrotów przedsiębiorstw, a raczej stworzenie społecznej ułudy, że w Polsce istnieje normalny obrót towarem i usługami wysokiej jakości. Plakat skrajnie się zhumanizował, zorientował na widza. Produkt - jeśli nazwiemy produktem film, czy spektakl - zszedł na plan dalszy, stał się jedynie pretekstem do kreacji i dialogu autora z widzem. Na swój sposób czerpano z doskonale rozwiniętej przed wojną sztuki reklamy - stosowano intrygujące chwyty intelektualne, obietnice, potrafiono rozbudzić ciekawość widza.
Zobacz również:
Plakat artystyczny
Plakat artystyczny należy do współczesnej cywilizacji, lecz jego źródła sięgają czasów, kiedy zaistniała potrzeba publicznego anonsowania pismem ważnych wiadomości i apeli. Ślady drukowanej informacji, na przykład afisza, znajdujemy już w XV wieku. Dawniej autorstwo afisza w pełni należało do drukarza. Według życzeń zamawiającego dobierał on odpowiednie trzcinki,...
Współczesny plakat w Polsce
Histeria wokół polskiego plakatu wynika chyba tylko z kulturowego szoku, nagłego utrudnienia warunków, likwidacji opiekuńczych instytucji. Billboardy tworzone są w błyskawicznym tempie, dosłownie z dnia na dzień, są to obrazy ściągnięte z telewizji, wyglądają jak stop klatka. Nie wynika stąd, że poziom plastycznego wykształcenia się obniża, że nie mamy zdolnych grafików, wn...
Działalność graficzna w plakacie
Po Stanisławie Wyspiańskim najbardziej czynną działalność na polu grafiki książkowej i drukarstwa artystycznego wykazali Jan Bukowski, Trojanowski i Uziembło. Jan Bukowski był jednym z założycieli i sekretarzem Towarzystwa „Polska Sztuka Stosowana", jako współredaktor organu Towarzystwa, rozwinął wszechstronną działalność twórczą, dydaktyczną, doradczą, organizacyjną i ...