Fenomen Polskiej Szkoły Plakatu
Polska Szkoła Plakatu jest sformułowaniem budzącym wiele emocji i kontrowersji. Zadając sobie pytanie, co właściwie oznacza to określenie, stajemy w obliczu wątpliwości i nieścisłości. Możemy mówić raczej o terminie określającym pewne zjawiska, lub o stylu rozpoznawanym jako Polska Szkoła Plakatu, niż o możliwości jakiejś ścisłej definicji. Twórców należałoby identyfikować jako uczestników tego zjawiska, a nie jego reprezentantów, czy kreatorów. Henryk Tomaszewski, uznawany za jedną z najważniejszych postaci wymienianych w tym kontekście, zaprzeczył istnieniu Polskiej Szkoły Plakatu. Przypomina to inny fenomen lat siedemdziesiątych, tzw. kino niepokoju moralnego, które łączono z nazwiskami kilku reżyserów mimo że oni sami nie odczuwali takiego powinowactwa. W 1963 roku magazyn "Graphis", śledzący od początku losy polskiego plakatu, wyraził obawę, że kompletne oderwanie polskiej szkoły od wymogów komercji, oraz skrajne zindywidualizowanie plakatu może sprawić, że stanie się on celem samym w sobie, odrywając się od korzeni i zatracając swój użytkowy sens. Trudne jest wskazanie konstytutywnych cech charakterystycznych dla Polskiej Szkoły Plakatu, można jedynie wprowadzić pewne ogólne podziały, które często będą musiały ustąpić wobec różnorodności technik i osobowości. Za wspólny mianownik może być jedynie uznana specyficzna aluzyjność, umiejętność wykorzystania każdego tematu, by mówić o Polsce, bądź o ludziach w Polsce żyjących.
Zobacz również:
Pokolenie lat 70-tych
W latach siedemdziesiątych zadebiutowało pokolenie, które wzbogaciło krajowy pejzaż graficzny o prace bardziej ilustracyjne, atrakcyjne dla oka, zainspirowane zachodnią estetyką kontrkulturową, pop-artem. Obrazkowy, psychodeliczny styl spotkał się jednak z krytycznym przyjęciem środowiska, używano wobec tych twórców pejoratywnie nacechowanego określenia „ilustratorzy&...
Polski plakat po 1989 roku
Wybory w 1989 roku, oraz napięcie społeczne towarzyszące temu wydarzeniu, doprowadziły do powstania ważnych plakatów-symboli. Plakat Tomasza Sarneckiego W samo południe nie tylko wykorzystuje emanujący napięciem motyw czasu, niepowtarzalnej dla narodu chwili, ale również eksploatuje szereg skojarzeń i nadziei, jakie w polskiej świadomości wywoływał obraz szeryfa - idealistycznego ...
Współczesny plakat w Polsce
Histeria wokół polskiego plakatu wynika chyba tylko z kulturowego szoku, nagłego utrudnienia warunków, likwidacji opiekuńczych instytucji. Billboardy tworzone są w błyskawicznym tempie, dosłownie z dnia na dzień, są to obrazy ściągnięte z telewizji, wyglądają jak stop klatka. Nie wynika stąd, że poziom plastycznego wykształcenia się obniża, że nie mamy zdolnych grafików, wn...